anchor-downarrow-downarrow-rightbelbreadcrumbcartcheckclosedropdownfacebookhamburger-closehamburger.svginfoinstagramklantenservicemail-solidicon:mailmapmoneyno-stockpartnersphoneplayquestionicon:closesearchspinner-downspinner-upstarstocktimetriangle-rightuseryoutubezoom

Op 3 juli 2017 vertrok Bike Inn’er Bart met zijn fonkelnieuwe Sequoia adventure bike op een wereldreis. Uitgerust met volgepakte Ortlieb tassen vertrok hij samen met zijn makker Roger naar het Verre Oosten..

In de snikhete julimaand reden ze van Lummen in België over Nederland, Duitsland, Tsjechië, Oostenrijk, Slovakije, Hongarije, Kroatië, Servië, Roemenië, Bulgarije en Griekenland naar Turkije. De Europese velo 6 route, die de Donau volgt, was het kompas voor dit segment van de reis. De Balkan was bloedheet met een warmterecord van 46 graden.

In augustus gingen beide avonturiers verder door over Turkije. In Istanboel gingen ze de Bosphorus rivier over met de ferry en van daaruit nog verder oostelijk, via de Zwarte Zee richting Samsun en Trabzon. Ze sliepen bijna alle nachten in hun tentjes. De route langs de Zwarte Zee was onmenselijk stjil en een echte beproeving voor hun motivatie. In Trabzon kwam Rogers reis na 4500 km tot zijn einde, maar Bart had nog heel wat voor de boeg.

Op 18 augustus reed Bart Georgië binnen en ging hij over het Kaukasus gebergte van Batumi tot Tbilisi, de Georgische hoofdstad. Op dat moment was 2170m het hoogste punt van de hele reis. De weg ging vaak over erg slecht terrein en van comfort was geen sprake. Vanuit Tbilisi ging Bart verder richting Baku, de hoofdstad van Azerbadjan aan de Kaspische Zee. Op 1 september, na meer dan 6000 km en 15 landen kwam Bart aan in Baku. Maar ook dat was nog niet het eindpunt...

Van daaruit nam hij een vlucht naar Aktau, Kazakhstan, de stad aan de overkant van de Kaspische zee. Met 10l water en eten voor een aantal dagen trok Bart de Mangistau woestijn van West-Kazakhstan in. Kamelen en oneindige, uitgestrekte landschappen waren zijn enige gezelschap. Dat en natuurlijk zijn ipod die hier wel van pas kwam. Op 12 september arriveerde Bart in Oezbekistan, maar hij had nog een heel stuk woestijn voor de boeg.

Na meer dan 1000 km sinds Aktau arriveerde hij in Nukus, de eerste stad sinds de woestijn en dit was zeer welkom: de erbarmelijke staat van de wegen eiste zijn tol: het achterwiel van zijn fiets was helemaal kapot. Gelukkig vond Bart redding op een kleine bazaar in de stad Nukus, waar ze een wel heel originele manier vonden om hem verder te helpen. Hier merkte Bart dat Russisch leren voor deze reis een zeer slimme zet was. Na een dag fietsonderhoud kon de reis eindelijk hervatten.

Het volgende stuk van de reis was de befaamde Zijderoute. Bart heeft de legendarische steden Bukhara, Samarkand en Tashkent bezocht, net zoals Marco Polo 500 jaar geleden. Maar op de fiets is het nog mooier. Vanuit de Oezbeekse hoofdstad Tashkent ging het verder over een bergpas van 2200 meter naar de Fergana vallei, het laatste stuk van een ontzaglijk Oezbekistan dat meer dan 2100 km aan fietswerk bezorgde. Gelukkig waren de mensen enorm vriendelijk en behulpzaam. 

Op 3 oktober arriveerde Bart in het laatste land van zijn grote reis: Kyrgyzstan. Via de stad Osh is hij eerst zuidelijk gefietst naar de Chinese grens. Hier moest Bart een sneeuwwitte bergtop van maar liefst 3770m overwinnen. Het laatste deel van de reis was de weg naar Bishkek. Na een cirkel rond het Issyk Kul meer arriveerde Bart op 24 oktober in Bishkek, na een onvergetelijk avontuur van meer dan 10.400 km door 18 landen. “Een ongelooflijk avontuur om voor de rest van mijn leven trots op te zijn”, is hoe Bart het zelf beschrijft.

  • Nieuws